Kliknij by powiększyć
Jeden z faryzeuszów zaprosił Jezusa do siebie na posiłek. Wszedł więc do domu faryzeusza i zajął miejsce za stołem. A oto kobieta, która prowadziła w mieście życie grzeszne, dowiedziawszy się, że jest gościem w domu faryzeusza, przyniosła flakonik alabastrowy olejku, i stanąwszy z tyłu u nóg Jego, płacząc, zaczęła łzami oblewać Jego nogi i włosami swej głowy je wycierać. Potem całowała Jego stopy i namaszczała je olejkiem. Widząc to faryzeusz, który Go zaprosił, mówił sam do siebie: Gdyby On był prorokiem, wiedziałby, co za jedna i jaka jest ta kobieta, która się Go dotyka, że jest grzesznicą. Na to Jezus rzekł do niego: Szymonie, mam ci coś powiedzieć. On rzekł: Powiedz, Nauczycielu! Pewien wierzyciel miał dwóch dłużników. Jeden winien mu był pięćset denarów, a drugi pięćdziesiąt. Gdy nie mieli z czego oddać, darował obydwom. Który więc z nich będzie go bardziej miłował? Szymon odpowiedział: Sądzę, że ten, któremu więcej darował. On mu rzekł: Słusznie osądziłeś. Potem zwrócił się do kobiety i rzekł Szymonowi: Widzisz tę kobietę? Wszedłem do twego domu, a nie podałeś Mi wody do nóg; ona zaś łzami oblała Mi stopy i swymi włosami je otarła. Nie dałeś Mi pocałunku; a ona, odkąd wszedłem, nie przestaje całować nóg moich. Głowy nie namaściłeś Mi oliwą; ona zaś olejkiem namaściła moje nogi. Dlatego powiadam ci: Odpuszczone są jej liczne grzechy, ponieważ bardzo umiłowała. A ten, komu mało się odpuszcza, mało miłuje. Do niej zaś rzekł: Twoje grzechy są odpuszczone. Na to współbiesiadnicy zaczęli mówić sami do siebie: Któż On jest, że nawet grzechy odpuszcza? On zaś rzekł do kobiety: Twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju! Następnie wędrował przez miasta i wsie, nauczając i głosząc Ewangelię o królestwie Bożym. A było z Nim Dwunastu oraz kilka kobiet, które uwolnił od złych duchów i od słabości: Maria, zwana Magdaleną, którą opuściło siedem złych duchów; Joanna, żona Chuzy, zarządcy u Heroda; Zuzanna i wiele innych, które im usługiwały ze swego mienia.
Alabastrowy flakonik zauważyli wszyscy, to była droga rzecz. Nikt nie zauważył bólu tej kobiety. Jej łez wystarczyło, w sercach ludzkich jednak nie było miejsca na zrozumienie. Zmywa swoje dramaty i grzechy z Jezusowych stóp. Namaszcza je olejkiem, bo taki człowiek ma być przed Bogiem. Czysty i pachnący. Zawstydziła pobożnych, mądrych, wykształconych, czystych… Tych, którzy chodzą do kościoła, ale z Kościołem nie mają wiele wspólnego.
„ONI WIEDZĄ KIM SĄ
NIE MAJĄ NIC DO STRACENIA
NIE MAJĄ JUŻ SIŁ UKRYWAĆ
SWEGO PONIŻENIA
PROSTYTUTKI I ZŁODZIEJE
PRZED NAMI WEJDĄ DO KRÓLESTWA
PROSTYTUTKI I ZŁODZIEJE
PRZED NAMI WEJDĄ TAM
KOMU WIELE ODPUSZCZONO
WYCIĄGNIĘTO Z DNA OTCHŁANI
MIŁOŚĆ JAKIEJ NIE ZNA NIKT
MIŁOŚĆ KTÓRA NIE ZNA GRANIC” (Houk)
