Gdy Jezus przy­szedł w oko­lice Ceza­rei Fili­po­wej, pytał swych uczniów: „Za kogo ludzie uwa­żają Syna Czło­wie­czego?“ A oni odpo­wie­dzieli: „Jedni za Jana Chrzci­ciela, inni za Elia­sza, jesz­cze inni za Jere­mia­sza albo za jed­nego z pro­ro­ków“. Jezus zapy­tał ich: „A wy za kogo Mnie uwa­ża­cie?“ Odpo­wie­dział Szy­mon Piotr: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego“. Na to Jezus mu rzekł: „Bło­go­sła­wiony jesteś, Szy­mo­nie, synu Jony. Albo­wiem ciało i krew nie obja­wiły ci tego, lecz Ojciec mój, który jest w nie­bie. Otóż i Ja tobie powia­dam: Ty jesteś Piotr — Opoka, i na tej opoce zbu­duję mój Kościół, a bramy pie­kielne go nie prze­mogą. I tobie dam klu­cze kró­le­stwa nie­bie­skiego; cokol­wiek zwią­żesz na ziemi, będzie zwią­zane w nie­bie, a co roz­wią­żesz na ziemi, będzie roz­wią­zane w niebie“.

Piotr — Opoka. I tak prze­cho­dzą poko­le­nia ster­ni­ków Chry­stu­so­wej łodzi. Prze­cho­dzą wyra­żeni w moza­ice świę­tego Pawła za Murami. Ojciec świę­tych, czło­wiek w bieli nio­sący na bar­kach cały świat. Wspo­mi­nany w każ­dej Mszy świę­tej na całej ziemi, brat i sługa sług Bożych, by nawet w cza­sach zamętu szedł pro­sto, co czę­sto ozna­cza pod prąd. Nawet gdy łódź Pio­tra się chwieje i bru­dzi od wewnątrz grze­chem powo­ła­nych, on nadal utrzy­muje dzie­dzic­two klu­czy i utwier­dza braci w wie­rze. Winni jeste­śmy modli­twę zastępcy Chry­stusa na ziemi. Winni jeste­śmy wier­ność. Winni jeste­śmy także poznać jego naukę, by nie zatrzy­my­wać się na pozio­mie kremówek…

"Tu es Petrus —  usłyszał Szymon syn Jony.
«Tobie dam klucze Królestwa».
Ludzie, którym troskę o dziedzictwo kluczy powierzono,
zbierają się tutaj, pozwalają się ogarnąć sykstyńskiej
	polichromii,
wizji, którą Michał Anioł pozostawił —
Tak było w sierpniu, a potem w październiku pamiętnego
	roku dwóch konklawe,
i tak będzie znów, gdy zajdzie potrzeba,
po mojej śmierci.
Trzeba, by przemawiała do nich wizja Michała Anioła.
«Con-clave»: wspólna troska o dziedzictwo kluczy,
	kluczy Królestwa.
Oto widzą siebie pomiędzy Początkiem i Kresem,
pomiędzy Dniem Stworzenia i Dniem Sądu...
Postanowiono człowiekowi raz umrzeć, a potem Sąd!

Ostateczna przejrzystość i światło.
Przejrzystość dziejów —
Przejrzystość sumień —
Potrzeba, aby w czasie konklawe Michał Anioł uświadomił ludziom —
Nie zapominajcie: Omnia nuda et aperta sunt ante oculos Eius.
Ty, który wszystko przenikasz —  wskaż!
On wskaże..."
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Leave a Reply