sie 10
Śmierć. Koniec czy początek? Skąd w nas strach przed śmiercią? Śmierć a umieranie. Śmierć czynna i bierna. Zapraszam do odsłuchania:
i jeszcze polecany wywiad Bronisława Wildsteina z o. Jackiem Marią Norkowskim, dotyczący definicji śmierci. Kiedy człowiek umiera? Jak to rozpoznać? Czy możliwa jest pomyłka przy stwierdzaniu zgonu?
PROBLEM DEFINICJI ŚMIERCI wywiad
Sierpień 10th, 2011 at 21:56
Misterium śmierci… Kiedy umarła (umierała w domu) moja prababcia, wiele lat temu, ludzie z całej wioski zbierali się u niej w domu kilka dni przed pogrzebem. Czuwali przy zmarłej, modlili się. Światła w domu były pogaszone, paliły się tylko świece. Dla mnie jako małego dziecka było to bardzo tajemnicze… W dniu pogrzebu przychodził ksiądz i w kondukcie prowadził trumnę ze zmarłą do kościoła. Kilka kilometrów, przez całą wieś. Po Mszy św. cały kondukt szedł powoli na cmentarz. Po pogrzebie odbywała się w domu stypa dla żałobników. Potem jeszcze przez kilka dni ludzie zbierali się w domu prababci i modlili się za jej duszę. Teraz to wszystko zanikło. Mamy kaplicę cmentarną i cały obrzęd pogrzebowy odbywa się w niej. Jest jakby odarte z całej otoczki, mistyki, tajemnicy. Ludzie umierają w szpitalu. Potem wszystko „załatwiają“ firmy pogrzebowe. Czasem nie wiadomo nawet czy i kto we wsi umarł… Jak pójdzie się na cmentarz, nawiedzić groby bliskich, w kaplicy cmentarnej włączony jest wentylator. Jego odgłos oznacza, że leży w niej zmarły. Tylko tyle…
Sierpień 10th, 2011 at 22:24
a to tylko fragment zwyczajów pogrzebowych… Cóż zrobić McDonald wkracza wszędzie. Trzeba pilnować swojego podwórka i mówić o tym, co zaginęło…
Sierpień 11th, 2011 at 20:42
Tak. Plastik, szybkość, bylejakość. Szybkie tempo życia, szybka śmierć. Był człowiek– nie ma człowieka. Nie mamy czasu rozmawiać a nawet myśleć o śmierci, przemijaniu, przeżywaniu żałoby. A jeśli ktoś zaczyna o tym mówić, z reguły uważany jest przez innych za dziwaka. Najłagodniej mówiąc. Tymczasem każdy jakoś, na swój sposób, przeżywa (a przynajmniej powinien przeżywać) śmierć kogoś bliskiego. Moja znajoma, której mąż umarł nagle, około pół roku temu, nie może pogodzić się z jego odejściem. Oswoić się z tym. Długie godziny spędza przy grobie męża. W domu pustka… Mówi, że teraz nawet się nie ma z kim pokłócić…
Listopad 6th, 2011 at 02:32
[…] Konferencja o śmierci […]