Jezus opowiedział swoim uczniom przypowieść:
„Patrzcie na drzewo figowe i na inne drzewa. Gdy widzicie, że wypuszczają pączki, sami poznajecie, że już blisko jest lato. Tak i wy, gdy ujrzycie, że to się dzieje, wiedzcie, iż blisko jest królestwo Boże. Zaprawdę powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się wszystko stanie.
Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą”.
Zbliża się lato. Lato, które nie przeminie. Kiedy my wypatrujemy klęski, trąb i zniszczenia, czytamy o kolejnych datach i analizujemy przepowiednie, Chrystus mówi o nadejściu lata. Królestwo, które ma smak lata. Królestwo pisane w cieple Słońca, które nie zna zachodu. Wyczekujemy ciepła i słońca kiedy pogrążamy się w ciemności. Świat też czeka na wieczność, do której jest przeznaczony. Czuwajcie, wezwanie już adwentowe. Czuwajcie…
