Blog księdza Tomasza Delurskiego

Jezus im odpo­wie­dział: „Ja też zadam wam jedno pyta­nie; jeśli odpo­wie­cie Mi na nie, i Ja powiem wam, jakim pra­wem to czy­nię. Skąd pocho­dzi chrzest Janowy: z nieba czy od ludzi?“ Oni zasta­na­wiali się mię­dzy sobą: „Jeśli powiemy: «z nieba», to nam zarzuci: «Dla­czego więc nie uwie­rzy­li­ście mu?» A jeśli powiemy: «od ludzi», boimy się tłumu, bo wszy­scy uwa­żają Jana za proroka“.

Odpo­wie­dzieli więc Jezu­sowi: „Nie wiemy“. On rów­nież im odpo­wie­dział: „Więc i Ja wam nie powiem, jakim pra­wem to czynię“.

Nie­dziela Pal­mowa, wie­czór. Po trium­fal­nym wjeź­dzie i wypę­dze­niu prze­kup­niów ze świą­tyni. Jakim pra­wem to czy­nisz? Pyta­nie na które nikt nie ocze­ki­wał odpo­wie­dzi. I pyta­nie Mistrza, które odsła­nia prawdę. Są takie pyta­nia, które nie ocze­kują odpo­wie­dzi. Fary­ze­usze nie pytają o prawdę. Zasta­na­wiają się, która odpo­wiedź będzie wygod­niej­sza. Kto pyta o prawdę i jej szuka musi być goto­wym na jej odna­le­zie­nie. A prawda bywa nie­wy­godna. „Nie wiemy“ odpo­wia­dają. Nie wiemy tzn. nas prawda nie inte­re­suje, liczy się gra jaką pro­wa­dzimy z Mistrzem. Kolejne pyta­nie, kolejny pro­blem, aby ośmie­szyć, zła­pać na błę­dzie. Jak pyta­nia uczniów, któ­rzy nie chcą słu­chać odpo­wie­dzi. Pytają, aby zapy­tać, aby zbić z tropu. Są też stwier­dze­nia, które nawet nie ocze­kują wyja­śnie­nia. Ktoś rzuci hasło, że Kościół nie płaci podat­ków. I nikt nie szuka prawdy, nie słu­cha odpo­wie­dzi. Liczy się gra. Cyniczna roz­grywka dzieci Goeb­belsa. „Kłam, kłam, a zawsze coś zosta­nie“. Są wresz­cie pyta­nia pozorne, które mają przy­kry­wać swoją let­niość i nie­chęć do nawrócenia.

Quid est veri­tas? Vir est qui adest.

(prze­pra­szam za brak wła­ści­wej edy­cji tek­stu. Nie­stety wkradł się jakiś cho­chlik. który unie­moż­li­wia mi edy­cję tek­stu i popra­wie­nie błędów)