Na początek truizm: Kazania księdza Piotra powinny być przypomniane, czytane i rozważane. Nie mam tu na myśli tylko kazań księdza Piotra Pawlukiewicza. Otóż jak zapewne Wam wiadomo, rok 2012 został ogłoszony m.in. rokiem księdza Piotra Skargi. Ponieważ wystarczy wpisać w google odpowiednią frazę, nie będę kopiował tu tekstów kontrreformacyjnego jezuity. Zachęcam jednak do przyjrzenia się postaci i przebrnięcia przez nieco archaiczny język Jego tekstów. Zaręczam, że znajdziecie tam więcej odniesień do czasów współczesnych niż byście się spodziewali… Na początek wstępniak pochodzący z dwumiesięcznika «Polonia Christiana». Swoją drogą bardzo polecam lekturę tego tytułu. W ciemno można prenumerować. Zatem obiecany cytat — wstępniak:
„Czy wszyscy parlamentarzyści, którzy obrali księdza Piotra Skargę patronem roku 2012 znali jego poglądy na państwo, monarchię, religię, stosunek do innowierców i do posłów — «darmozjadów»? Raczej nie, bo wówczas wynik głosowania byłby zapewne inny. Tej domniemanej ignorancji zawdzięczamy jednak patronat tak trafny, jak mało który w obecnych czasach, porównywanych słusznie do przedrozbiorowej epoki saskiej. Ksiądz Skarga — żywe zaprzeczenie dzisiejszych tolerancyjnych mód — powraca oto, piętnując osobiste i zbiorowe grzechy prowadzące do upadku, nieuchronnego, o ile w porę nie przyjdzie opamiętanie.“ (Polonia Christiana, nr 24, styczeń — luty 2012)
Kilka więc cytatów kaznodziei Zygmunta III Wazy.
„Na katolickiej wierze Kościoła ś. Rzymskiego to królestwo zbudowane jest. Tak stało przez sześćset lat. (…) Ten stary dąb tak urósł, a wiatr go żaden nie obalił. (…) Ruszcież jedno tych fundamentów religiej starej i kapłaństwa, ujrzycie wielkie zrysowanie murów królestwa“.
„Ale jako się chory bronić ma, który sam na nogach swoich nie stoi? Leczcież pierwej tę chorą swoje matkę, tę miłą ojczyznę i Rzeczpospolitą] swoje. A jeśliście ostrożni i mądrzy lekarze, najdziecie sześć szkodliwych chorób jej, które jej bliską śmierć (obroń Boże) ukazują, a jako złe pulsy, źle jej tuszą. Pierwsza jest — nieżyczliwość ludzka ku Rzeczypospolitej] i chciwość domowego łakomstwa. Druga — niezgody i roztyrki sąsiedzkie. Trzecia — naruszenie religiej katolickiej i przysada heretyckiej zarazy. Czwarta — dostojności królewskiej i władzej osłabienie. Piąta — prawa niesprawiedliwe. Szósta — grzechy i złości jawne, które się przeciw Panu Bogu podniosły i pomsty od niego wołają. Mówmy dziś za pomocą Bożą o tej pierwszej chorobie Rzeczypospolitej“.
„l stara się, abyście nie byli bez kapłana, bez ołtarza, bez nauki, i zatem bez Boga, jako się to innym narodom przydało, którzy tak dobrej j i czujnej matki nie mieli. Jakoż jej miłować nie macie?“
„A my o pospolitym radząc, jeden stan ucisnąć, a drugi podnieść chcemy. Duchowny stan poniżyć i zniszczyć, a heretycki abo ślachecki na górze postawić usiłujemy. Kmiotki i poddane gubić, a sami sobie folgować w poborach i mych ciężarach chcemy. Nie tak bracia: złe ręce, gdy jedna chora. Obie zdrowe być mają!“
„Są drudzy, co mówią: co mnie po królestwie i Rzeczypospolitej, kiedy się ja mam źle, a tego nie mam, czego pragnę. To złodziejskie serce, które z szkodą drugich chce być bogate. Rób sobie niestatku, a Pana Boga proś o potrzeby swe, a przestaj na swym stanie, a nie bądź utratnikiem i próżnującym, a dla siebie jednego tysiąc tysięcy ludzi braciej swojej nie gub. Boże, abych się takich, jako monstrów jakich, mało najdowało, którzy sroższej niźli bestyje nieludzkości i krwie rozlania pełni są.“
Pewnie można cytować jeszcze długo i wszelkie analogie z naszymi czasami znajdować… Umieszczę zatem kilka linków, abyście mogli zaczerpnąć z samego źródła.
TEKSTY KSIĘDZA SKARGI m.in. KAZANIA SEJMOWE
ARTYKUŁ Z DZIENNIKA GAJOWEGO MARUCHY
I odrobina dobrej reklamy, czyli polecany już dwumiesięcznik «Polonia Christiana». Tradycja — Rodzina — Własność. Dostępny on-line, w prenumeracie i w sieci empik. (tak, wiem jak to zabrzmiało 
Luty 18th, 2012 at 20:47
Bardzo interesujący ten artykuł u Gajowego Marudy. Dziękuję za link.
Luty 24th, 2012 at 16:35
Serdeczne Bóg zapłać za reklamę „Polonii Christiana“.
Pozdrawiam Księdza w imieniu całej redakcji.
Mam nadzieję na jakiś kontakt.
In Jesu et Maria