Rozedrzeć serce

2 uwagi do wpisu “Rozedrzeć serce”

  1. „Od ciemnej grudki prochu; która smoli ręce,
    z namaszczeniem rzuconej w Popielcową Środę,
    cichutka radość wzbiera.
    O rzuć prochu więcej, na warkocz, na czuprynę, w książeczki, na brodę…
    Bo przecież od tej grudki – wiosna w drzwiach kościoła, (…)
    będzie więcej spowiedzi i dobrych uczynków,
    wiele rzeczy skradzionych powróci w czas krótki
    a wszystko się rozpocznie po prostu od Środy,
    i właśnie od popiołu…
    od smolącej grudki”.
    „Memento homo, quia pulvis es et in pulverem reverteris”
    Prochem jesteś i w proch się obrócisz……..

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>