„Gdy nadeszła pełnia czasów”. Bóg wszystko przygotował, każdy najdrobniejszy szczegół. Cała historia skupiła się w tym momencie. Przyszedł ubogo i cicho. Bóg przyszedł, ale nie zastał człowieka. Przyszedł do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli. Bóg daleki, Bóg w niebie jest bezpieczny. Bóg pośród nas budzi zakłopotanie. Miłość wcielona zmusza do konfrontacji, do podjęcia decyzji. Jezusa czy Barabasza? I już nie można się schować za filozofią, za zdaniem większości. Miłość zaskakuje człowieka, przychodzi różna od tego, czegośmy się spodziewali. Jak uczniowie uciekający do Emaus. Oblicze prawdziwej Miłości obnaża wszystkie falsyfikaty, jak światło obnaża każdą drobinkę kurzu.
„Żaden z poetów i myślicieli nie znalazł odpowiedzi na pytanie:
«czym jest miłość?» Chcecie uwięzić światło?
Wymknie się wam między palcami”.
Bóg odsłania prawdę o człowieku, od Niego uczymy się człowieczeństwa. I im dalej od Boga, tym dalej od prawdy o człowieku, a bliżej do tego by człowiek równy był zwierzętom, choć sam uważać się będzie za boga. Chcesz takiego Boga? Spodziewałeś się Boga mocnego, który wszystko ci wyjaśni, a stajesz wobec noworodka. Biedni rodzice, bez dachu nad głową i dziecko. Patologia. A Bóg tak umiłował życie, że chciał je dzielić z człowiekiem. Może pamiętał blask oczu Adama i chciał go zobaczyć raz jeszcze, na własne oczy. Lecz kiedy Bóg przynosi pokój , człowiek wybiera przemoc. „Pełne krwi jest to Boże Narodzenie, które my wypełniliśmy łakociami”. Święty Szczepan, Młodziankowie i prawosławne ikony Dzieciątka ubranego w grobowy całun. Wobec Miłości można przyjąć tylko dwie postawy. Odrzucić (zabić) lub przyjąć (wcielić). Herod zabijał już wcześniej. Z obawy przed spiskiem, przed odebraniem władzy. Zabijał najbliższych. August, wiedząc że żydzi nie jedzą wieprzowiny, miał powiedzieć: „Lepiej być świnią (hys) Heroda niż jego synem (hyios). Pojawia się spełnione proroctwo, które znał. „Oddam mu pokłon”. Perfidia Heroda nie zna granic. Polityka używa religii, kiedy ta ostatnia jest dla władzy opłacalna. W pogoni za władzą, Bóg musi umrzeć. Miłość staje się konkurencją nie do zniesienia, nie możemy sobie pozwolić na dziecko… Tak zaczyna krążyć po głowie i sercu człowieka widmo śmierci.
Herod nie zna się na religii. Daje na tacę, chodzi czasem do świątyni, potem zabija. Wzywa teologów, pyta gdzie się narodzi Król. Wszystko się zgadza. I zostają na miejscu. Bóg? Dobrze, ale niech mi nie przeszkadza. Nawrócenie? Oczywiście, ale zostawię sobie kilka furtek na wszelki wypadek. Utkwieni w bezczynności, zamknięci. Kapłani nie spotkali Boga, myśleli że już Go posiadają. „Nowość Wcielenia polega właśnie na tym: Bóg nie jest już zamknięty w świątyni, mieszka w mieście, chodzi z tobą do pracy, stoi spocony i zmęczony w metrze, wracając wieczorem do domu, staje się twoim towarzyszem, sąsiadem”. Tak trwają starzy i młodzi proboszczowie, którzy jak refren powtarzają: „Ale nigdy tak nie było” lub „u nas tak było zawsze”. Rutyna bywa chorobą śmiertelną. Mieszkańcom Betlejem też zabrakło miejsca dla Miłości. I już wtedy spełniły się słowa Apokalipsy.
„Oto stoję u drzwi i kołaczę:
jeśli ktoś posłyszy mój głos i drzwi otworzy,
wejdę do niego i będę z nim wieczerzał,
a on ze Mną”.
Są jednak i ci, którzy przyjmują wcielona Miłość. Wśród nich najpiękniejsza para ludzi. Ona około trzynastoletnia kobieta poślubiona młodemu, pewnie około dwudziestoletniemu, chłopakowi z sąsiedztwa. Jak rodziła się między nimi miłość? Pierwsze spojrzenia i uśmiechy, nieśmiałe odwracanie głowy zakłopotanej Miriam. Ona była tak piękna, i pełna gracji, że Józef nie mógł oderwać od Niej oczu. Od dawna jednak na tej dziewczynie spoczywał wzrok kogoś Innego. Ona musiała stawiać Józefowi wysokie wymagania. Nie przeszkadzał Bóg młodym ludziom. Znał serce Józefa i wiedział, że kocha pięknie i czysto. Znał serce Maryi i wiedział, że potrafi kochać jak nikt inny na świecie. Bóg wybrał ludzką miłość, aby wejść w historię. Nie oczekiwał na CV i rozmowę kwalifikacyjną. Widział serce i to Mu wystarczyło. Posłał anioła, a Ona zmieszał się na te słowa. „Nie bój się”. Bóg prosi człowieka… Zbawienie zawisa na wargach kobiety. Poznaj swoją godność kobieto! „Pan z Tobą”. „Ale jak to się stanie?”. Anioł zobaczył czystość kobiety, która stanie się jego królową. Zrozumiał czemu Bóg wybrał właśnie ją. Skoro Syn miał być bez grzechu, to musiał przyjąć oczyszczoną krew. Miłość, która przyszła wsłuchuje się w pytania człowieka, rozumie lęki. „Duch święty zstąpi na Ciebie”. Duch, który unosił się nad wodami, bereszit. Wszyscy aniołowi patrzyli na to miejsce, na prowincji. Bóg wsłuchiwał się w każdy ruch warg Miriam. „Fiat”. Tak Jej życie zostało odwrócone. Odszedł anioł i zostawił Ją z masą pytań. Jak to powiedzieć Józefowi? I nie ma słów, które między sobą wymienili. Może żadne nie padły. Ona pozostała piękną, nowa Ewa. Człowiek po grzechu traci piękno, Ona pozostała piękną dziewczyną, pełną łaski. I może Józef to zrozumiał, choć potrzebował zasnąć, aby być pewnym. Sprawy zaczęły się komplikować. Trzeba ruszać do Betlejem. Osiołek stąpał delikatnie, ale nawet on nie zapewniał komfortu. Każdy kamień i nierówność były bolesne dla kobiety w błogosławionym stanie. Dotarli do Betlejem. I nie było miejsca dla nich. Józef pukał do każdych drzwi, prosił i błagał. Najgorsze chwile dla mężczyzny, gdy nie potrafi zapewnić opieki swej rodzącej żonie. Może szopa wystarczy, na tyle domu. Ładnie człowiek przyjął Boga…
Zdjął Józef płaszcz i przytulił swoja twarz do twarzy Maryi. Trzymał ją za rękę i powtarzał: Nie bój się; choć sam bał się o wszystko. Osłaniał Ją przed chłodem i we troje zasnęli oświetleni blaskiem gwiazdy. Potem pasterze i magowie. Nie rozumieli i za każdym razem kiedy ktoś wchodził Józef wstawał gotowy bronić żony i dziecka. Nie trwali tak długo. Trzeba uciekać. Znów długa droga, bez zabezpieczenia przyszłości. Gdzie będziemy mieszkać, gdzie znajdę pracę. Nie są obce Bogu dylematy wypędzonych. I znów Józef, który umie pracować, jest młody i silny, ale nie potrafi zapewnić bezpieczeństwa rodzinie. Wielu mu gratulowało, gdy zaręczyli się z Miriam. Przygotowywał dom, robił meble, pewnie nawet wystrugał kołyskę. Potem wiadomość o Jej błogosławionym stanie. Pytania, wątpliwości, koszmarne wizje przyszłości i bezsenne noce. Mimo wszystko Józef jest sprawiedliwy to znaczy, że nie sądzi po pozorach. Wreszcie zasypia. „Nie bój się”, słyszy od anioła. To tajemnica. Czuwaj nad Miriam i naucz jej dziecko jak być pięknym człowiekiem. Józef jest człowiekiem czynu. Wstaje, bierze w opiekę swoją żonę i ufa. Bez słowa buntu czy komentarza. Obudzić się i otoczyć opieką kobietę. Święty Józefie ucz tego mężczyzn naszych czasów. Ucz tego, że marzenia Boga należy stawiać przed swoimi. Potem wygnanie i powrót. Trzeba Syna nauczyć zawodu. Kiedy zabierał chłopca do pracy, patrzył na Miriam jakby pytał, ale ponad wszystko ufał.
„Tysiące mężczyzn i kobiet przyzywało imienia Boga, dzień po dniu, leżąc na swych łożach boleści lub zakuci w kajdany niewoli, a Bóg co robi?
Stołki”.
Tak wychowywał się Bóg, wśród ludzkiej miłości. Tak potrafią kochać tylko święci. Im bliżej małżonkowie są Boga, tym piękniej potrafią kochać się wzajemnie. Józef, który stał się cieniem i Miriam, dziewczyna, która powiedziała „fiat”. Idą ofiarować dziecko Bogu do świątyni. Każdy, kto dojrzale kocha powierza swoje dziecko Bogu. Bóg jest przecież najlepszym Rodzicem. „Ileż dzieci, iluż nastolatków zostałoby uratowanych, gdyby ich rodzice nie próbowali wychowywać swych dzieci i troszczyć się o nie jedynie własnymi siłami, gdyby przyprowadzali swe dzieci do Boga i u Boga szukali mądrości oraz mocy potrzebnej do tego, by umiejętnie wychowywać i chronić swe dzieci przez zagrożeniami tak zewnętrznymi, jak i wewnętrznymi!?”
„Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono”. Tajemnica Miłości wciąż ich zaskakuje. Tak trzeba zdumiewać się tajemnicą dziecka, jego niepowtarzalnością. Pięknie działa Bóg we współpracy z rodzicami. Tworzy dzieła niepowtarzalne, tajemnicze i piękne. Wyobraźnia Boga niesie w sobie twarz każdego dziecka. Potem całą trójkę widzimy w świątyni. Dwunastoletni Jezus i bolesna prawda, że nie jest On ich własnością. Dziecku trzeba także pozwolić odejść. Tam po raz ostatni widzimy Józefa, patrona odpowiedzialnej i pięknej miłości małżeńskiej i rodzicielskiej. Otwartej na Boga relacji wcielenia Miłości w słowa i czyny. Tak miłość karmi się obecnością a geniusz kobiety przejawia się w miłości macierzyńskiej.
„Nie muszę nikomu niczego zazdrościć, bo sam też mam Matkę. Brakowało mi jej. Moja Matka nosi imię Maryja, mówi Bóg. Jej dusza jest czysta i pełna wdzięku. Jej ciało jest dziewicze i przeniknięte takim światłem, że nigdy nie mogłem oderwać od niej oczu, przestać jej słuchać i podziwiać. Moja Matka jest tak piękna, że wszystkie piękności nieba nie były mi bliższe od niej. Wiem, mówi Bóg, co znaczy przebywać w objęciach aniołów: a jednak wierzcie mi, brakowało mi matczynych ramion!”
Miłość tak potrafi zmieniać świat i ludzi. Miłość tak wkroczyła w życie Józefa i Maryi. Geniusz odpowiedzialnego mężczyzny i geniusz pięknej kobiety. Miłość potrafi realizować piękno macierzyństwa i ojcostwa także wśród tych, którzy pozostają bezżenni dla Królestwa. Nie bez przyczyny nazywamy ich ojcami, a najbardziej znana kobieta naszych czasów nazywana była Matką Teresą z Kalkuty.
„W rodzinie kobieta jest więzią, która łączy ojca z dzieckiem. Jest tą, przez którą ojciec spieszy ku dziecku, a dziecko ku ojcu. Tą, ku której spieszy ojciec i dziecko. Jest wspólnym oddechem ojca i dziecka. Dzięki niej ojciec staje się bardziej ojcem, a dziecko bardziej dzieckiem. Taka jest kobieta w rodzinie, uświęcona przez łaskę”. Tu ostatni raz widzimy Józefa. Ten piękny i silny mężczyzna odchodzi prawdopodobnie w ramiona Ojca przed tym nim Jezus rozpoczął publiczną działalność. Odchodzi ojciec w ramiona Ojca. Piękne odejście w obecności Jezusa i Maryi. Tak rozpływa się w codzienności Józef, człowiek posłuszny aż do zniknięcia na kartach Dobrej Nowiny. „Człowiek konkretny, małomówny, sprawiedliwy i marzyciel, przekazał swoje imię i swoją wiedzę rzemieślnika Synowi Bożemu, nauczył Boga przymiotów ludzkich”.
Miłość jednak musiała zrobić krok dalej, to jednak jest już całkiem inna historia…
