Mieczysław Gogacz, Seminarium duchowne ochroną w ciemnej nocy duszy, „Pod prąd” nr. 1–2 (1985), 15–18.
Bibliografia M. Gogacza – Studia Filozofia Christiana nr 2 (1996).
Seminarium duchowne ochroną w ciemnej nocy duszy
Odróżniam powołanie do kapłaństwa od powołania do seminarium. Powołanie do kapłaństwa, oczywiście hierarchicznego, jest charyzmatycznym wezwaniem ze strony Ducha Świętego do udzielania sakramentów. Poprzez sakramenty Chrystus zbawczo uobecnia się w osobie ludzkiej. Musimy więc mieć nieomylny znak, że Chrystus w nas przebywa. Duch Święty troszczy się o to, aby byli ludzie udzielający w Kościele nieomylnych znaków spotkania Boga z człowiekiem.
Seminarium duchowne przygotowuje do pełnienia w Kościele roli kapłana. Miarodajnym jednak znakiem, że ktoś jest powołany do kapłaństwa, są udzielone przez biskupa święcenia kapłańskie. Wszystkie inne znaki są tylko psychologiczne i prywatne. Realizowane w seminarium przygotowywanie do kapłaństwa jest wobec tego prezentowaniem Bogu kandydatów, z których sam Duch Święty poprzez decyzję biskupa wybierze lub powoła kapłanów do duchowej posługi sakramentalnej i do naśladowania Chrystusa w Jego unii hipostatycznej z Trójcą Świętą.
